Sérstök Tilfinning

Stundum finn ég fyrir sérstakri tilfinningu, tilfinningu sem er á sinn hátt góð. Hún lýsir sér einhvernvegin þannig að mér líður vel yfir einhverju sem enn er ólokið, yfir einhverju sem enn á eftir að gerast. Getur verið eitthvað sem maður á eftir að gera mikið af. Ýmist spennandi, skemmtilegir eða þægilegir hlutir, eða allt í senn.
Get tekið sem dæmi þegar ég sat í herberginu mínu fyrir nokkrum mánuðum. Ég var nýfluttur, ekki búinn að koma mér fyrir í herberginu og þá varð tilhugsunin um það þegar allt yrði klárt svo spennandi. Myndir komnar upp, öll húsgögn og allt skart komið á sinn stað, geisladiskarnir í röð og reglu og bara je. Oftar læðist þessi tilfinning upp þegar að mikið hefur verið að gera, stress í gangi og mikið liggur við, eins og t.d. fyrir lokapróf eða e-ð álíka mikilvægt. Nær undantekningalaust kemur þetta fyrir þegar að góð og þægileg tónlist er í gangi, tónlist sem vekur sterkar tilfinningar innra með manni.
Einnig getur þessi sérstaka tilfinning borið af sér mikla draumóra og dagdrauma. Spila með hljómsveitinni sinni og slá í gegn, ef ekki væri nema eina kvöldstund, fá frábæra umsögn o.s.frv.

Kannast einhver við þetta? Hefur einhver eitthvað orð yfir þetta? Ég geri veika tilraun til þess að koma orðum yfir þessa sérstöku tilfinningu og kalla hana „þetta verður allt í lagi" tilfinningin.

Eða er þetta aðeins eitthvað fáránlegt raus í mér.
Hið auma og fíkniefnakennda deyfilyf sem kærulausi maðurinn sprautar sig með þegar í harðbakkann slær?

Veit ekki.

Skóstingur

Það er eitthvað svo fúlt þegar að litla plastdótið, sem heldur skóreiminni saman á endanum svo hún trosni ekki í sundur, dettur af. Það stingur eitthvað svo í stúfana við heildarmyndina af skónum, sérstaklega ef þeir eru nýlegir. Líkt og þegar ég stakk gafli í augað á einhverjum kettlingi um daginn. Það stak reyndar bara frekar mikið í augun almennt.

En þetta eru náttúrulega bara smámunir sem að maður á ekki að láta fara í taugarnar á sér. Ef eitthvað á að fara í taugarnar á manni, þá ætti það að minnsta kosti að vera eitthvað virkilega þess virði, eitthvað sem er það stórt að maður hafi eitthvað upp úr því að láta það fara í taugarnar á sér.

En lang best held ég að sé að reyna að vera sem þolinmóðastur. Telja upp að tíu. Ekki ana út í eitthvað pirringsrugl eins og Kolbeinn Kapteinn hér áður fyrr heldur láta hlutina líða hjá í rólegheitunum og takast síðan á við þá með varlegheitum, meiri þolinmæði og jafnvel örlítilli undirgefni.

ok.

Links

Var ekki til Golftölvuleikur sem hét Links? Um 95´eða e-ð álíka?

Annars eru örugglega fleiri linkar á leiðinni. Bara svona að láta ykkur vita.

Frábært Haraldur, alveg frábært.
Díses.

Lífsmark?

Jæja, nóg komið af því að gera ekki neitt. Skólinn laungu byrjaður og nú tekur bara við harkan sex.

Nær alltaf þegar ég kem heim frá útlöndum, þá reyni ég að halda öllum kvittunum, farmiðum og kassakvittunum til haga frá viðkomandi útlandi. Ég þoli ekki íslenska verðmiða á geisladiskahulstrunum mínum en öllum verðmiðum á hljómdiskum sem ég kaupi í útlöndum finnst mér gaman að leyfa að vera á (tölurnar eru líka oftar en ekki lægri en íslensku upphæðirnar).

Helsta ástæðan fyrir þessu er að ég lít á þessar kvittanir og verðmiða sem ákveðnar sannanir fyrir því að hafa verið á staðnum. Líka bara ágætis tilfinning að geta haft eitthvað í höndunum sem sannar það að til sé líf fyrir utan það litla líf sem maður þekkir hér á fróninu, að til sé eitthvað annað ögn meira framandi í heiminum.

Þess vegna væri það mjög skemmtilegt að geta einhverntímann komið með kassakvittun utan úr geimnum, frá Mars eða eitthvað álíka.

Trallala

Eitt það besta sem ég geri

er að gera ekki neitt. Það jafnast ekkert á við það. Liggja upp í rúmi og gera ekki neitt. Þetta fellst ekki í svefni heldur fellst þetta í nær algjöru aðgerðarleysi. Hangandi í tölvunni, liggjandi upp í rúmi eins og áður sagði, og bara hugsa. Um eitthvað og ekki neitt. Það held ég að sé mjög hollt endrum og sinnum. Ég átti einmitt einn slíkan dag s.l. frídag verslunarmanna. Þá var maður frekar útkeyrður eftir spilamennsku og road trip til og frá Galtalæk daginn áður. Þannig að ég svaf út til hádegis og gerði síðan bara ekki neitt. Ráfaði bara um á kínasloppnum, hékk í tölvunni, drakk kaffi, ráfaði meira um á kínasloppnum...þið náið hugmyndinni.
Að vísu þurfti ég að standa upp og klæða mig um kvöldið til þess að fara að horfa á City of God (góð mynd) með Árna, Írisi og Olgu. Æjæj. Aumingja ég.

Annað sem er mjög skemmtilegt að gera er að sitja á kaffihúsi í hópi margra góðra vina. Sérstaklega eftir að hafa borðað ógeðslega, geðveikt, brjálað, gott grænmetislasagna ásamt snilldarlega rifnum basilikublöðum og ótrúlega flott sneiddum sveppum.
Mmmmm mmm.

I´m having the time of my life...

 

þegar kemur að því að týna eða gleyma hlutum. Þetta er fáránlegt. Þetta hlýtur bara að enda með því að ég gleymi og týni sjálfum mér.

 

Ég sauð mér pulsur um daginn. Einhversstaðar hafði ég heyrt því fleygt að á sumum pylsusölustöðum  væri smá skammti af pilsner skvett út í pulsuvatnið, því að það ætti að gefa pylsunum öðruvísi og betra bragð (hef samt ekki hugmynd um af hverju). Mér hefur ávallt þótt þetta heillandi í heimi pulsumatargerðar og ákvað því að prófa eitthvað þessu líkt, opnaði eitt stykki bjór (Prins Kristján) og skellti smá skvettu út í pottvatnið.

Það fylgir ekki sögunni að ég fann engann gríðarlegan mun á bragði. (Reyndar var það rétt í þessu að fylgja sögunni.)

Ég vil samt koma því á framfæri að mjólkurdrykkja fer einkar vel saman við pulsuát.

 

Gamli góði jarðarberjagrauturinn í fernunum er frekar góður. Enduruppgötvaði það um daginn. Hann er sérstaklega góður ískaldur með köldum rjóma eða mjólk.

 

Ég er með frekar stórt nef. Og örlítið skakkt í þokkabót.

Áfram Lói!

 

Ég fór á köngulóarkallinn annan um daginn. Mér fannst hún mjög góð, frábært hvernig framleiðendum og leikstjóra tekst að halda í þennan ofurhetjuteiknimynda stíl, hvernig þeir láta allt sem er fræðilega ómögulegt verða mögulegt og á svo svalan hátt. Og væmnin og dramað sem allir eru að segja að sé einum of yfirdrifin finnst mér akkúrat passlega mikið af, í bland við allan hasarinn. Það er virkilega aðdáunarvert að ná fram svo góðri persónusköpun í efniviði sem þessum. (Persónurnar í flestum hasarteiknimynda sögunum eru líka almennt mjög vel skrifaðar...og teiknaðar ef að út í þá sálma er farið.)

 

En er ég sá eini sem að fannst stelpan sem að bjó í hreysinu við hliðina á Peter Parker (köngulóarkallinum) sæt? Mér fannst hún alveg ótrúlega dúllulega sæt og var ástfanginn í bíósalnum í þær mínútur sem að hún birtist á tjaldinu.

---

Ég fór til Ólafsvíkur um helgina í tvítugsafmæli til hennar Jóhönnu. Það var geðveikt gaman.

---

Nú líður brátt að verslunarmannahelginni. Þ.a.l. vil ég hvetja alla til þess að fara á Galtalækjarhátíðina, eða allavega að vera þar kl 22:00 á sunnudagskvöldinu, því að þá mun Gaur leika tónlist.

 

Vei.

 

That´s more like it!
 
That´s more like it!
 
Fyrir hönd ,,That´s more like it!" deildar www.haraldur.blogspot.com,
     
       Sljéttuhundur

Heitur í pottinum

 

Fara í tenórafótbolta, segja Ræsir góðan dag of oft á dag, afgreiða bensínsíu í fína bensann hans Herberts Guðmundssonar, hlýða á Herbert Guðmundsson í ofursvölu græjum Stafræns Megabæts, leika og synda í Elliðaárvatni fyrir Stafrænt Megabæt, hlýða á gríðarþétt segarokk í flutningi Isidors, keyra um á Litla Ljót, taka einn Double T og Snuff á´etta, halda sér góðum út kvöldið, gera innrás í eitthvað fáránlegt partý í 5 mínútur - gera allt vitlaust og fara svo (líkt og Pétur hefur nú þegar talað um), hlýða á glymskrattana í góðum félagsskap og blasta síðan eitt holupartý - þar sem mikið var um drukkna Leifa, spila tónlist, sofna enn og aftur yfir einhverri mynd (í þetta skiptið The Virgin Suicides) Eyða 30 kalli í gítareffecta (djöfuls rugl), horfa á Law and Order, fokkast upp og klæðast jólasokkum.
 
Jeij

Uppskrift að hressleikanum uppmáluðum

Ískaldur bjór, freyðivín, 12 ára gamalt single malt Islay viskí, salsasósa, piparsósa, kíwívín, sprite, volgur bjór, president, svart blektúss, meira kíwívín og sprite, kahlua þeytt saman við pekanhnetuís, bjór, of sterkt blandaður hvítur rússi, enn meira kíwívín, president, bjór sem dottið hefur í jörðina og snúist í fimm hringi áður en hann staðnæmist - tómur, kók, soraviskí, president og mix.
Sé þessu öllu blandað saman ásamt hæfilegum skammti af dvd tónlist og karlmannlegum dansi og öskrum má fá út einn allsherjar ógeðisdrykk auk góðrar þynku í kjölfarið daginn eftir. Inn í allt þetta má skjóta smá bæjarferð klukkan 4 um nótt með 5 sekúndna viðkomu á sólon.
Við má bæta miklu bulli og miklum húmor sem allir hlæja að en enginn skilur nema tveir innan hópsins.
Til að toppa þetta alltsaman er gott að horfa á Shaolin Soccer og Wrongfully Accused í þynkunni kvöldið eftir. Það eikur sýrustig heilans til muna og almennt alla ógeðheilbrigði.

Gott í morgunsárið eða bara hvenær dagsins sem er.

Hvaða rugl er þetta???

Hvaða helvítis rugl er þetta???!!! Hverskonar bloggfærsla var þetta hjá þér Haraldur? Varstu kannski fullur í gær??? HA? Ég krefst þess að þú ritir eitthvað aðeins innihaldsríkara næst, eitthvað sem er það ríkt, að þessa vefmiðils verður minnst allt til ársins 2056.

Fyrir hönd ruglseftirlits www.haraldur.blogspot.com

Sléttuhundur

Það er svo

margt sem ég gæti skrifað um er hent hefur mig undanfarna daga, eins og Eistlandsferð með kórnum o.fl. en mér finnst meira spennandi á þessu augnabliki að velta því fyrir mér hvernig það væri ef að til væri skrúfblýantur er notast við 50.0 blý í staðin fyrir 0.5 blý. 5cm þykkt blý. Það væri heví massíft.

Já.
Það er nú svo.

Tallin

Tad vottar fyrir sma bleytu i harinu minu er eg rita tetta vegna tess ad her i tallin er alveg migandi rigning. Tad er samt sem adur gaman ad segja fra tvi ad her er mikid af hressum leigubilstjorum sem eru frekar nice a tvi. Teir ymist tala vid mann a godri eistnesku, blasta eistneska tjodlagatonlist eda rippa mann svo aerlega ad tad halfa vaeri nog. Samt kostar adeins 500 til 1000 isl. kronur ad aka i ca. 15 minutur. It's niiice.

Kved fra Eistlandi i bili og sjaumst eftir nokkra daga.

Haraldur með Eistum

Haraldur er á förum til Eistlands. Ég veit ekki með vissu hversu lengi hann mun þar verða eða hvað hann ætlar að gera en ég vona að það verði gaman hjá honum og að hann muni njóta ferðarinnar til hins ítrasta.
Sökum þessa skyndilega brotthvarfs Haraldar mun lítið verða um skrif frá honum næstu daga. En við skulum vona að ekki lýði á löngu þar til leturkóði Haraldar birtist aftur á skjánum þínum. Lifið heil þangað til.

Fyrir hönd ferðamálaráðuneytis www.haraldur.blogspot.com,

Sléttuhundur

Villtur hjá hjarta

Þakka þér fyrir sléttuhundur. Ég fór að þínum ráðum og naut dagsins til hins ítrasta.

19. Júní, Dagur kvenna og Haraldar. Afmælisdagurinn var frábær. Veðurguðirnir voru mér og öðrum hliðhollir og garðpartíið heppnaðist mjög vel. Ég vil þakka öllum sem sáu sér fært að mæta, og öllum hinum líka. Takk fyrir allar gjafirnar og kortin. Það mátti samt lesa mjög skýr skilaboð út úr öllu þessu gífurlega magni af sælgæti sem mér var gefið... að ég væri hreinlega ekki nógu feitur. Ég veit, ég veit, nú tek ég mig á. Lofa.
Um kvöldið var svo kórpartí hjá Tobba, sem var kröftugt. Góður endir á góðum degi.

---

Ég kláraði loksins að horfa á Wild at Heart um daginn. Ég hef bara alltaf verið svo syfjaður þegar ég reyndi að njóta þessarar eðal myndar, að það bara gekk aldrei. Ég er alltof kvöldsvæfur. En núna hefur það tekist, og Wild at Heart er einkar skemmtileg mynd, og skrítin. Kynna mér fleiri Lynch myndir.

---

Kominn er tími til þess að fá sér ný gleraugu, held ég. Ég er orðinn þreyttur á mínum gömlu, fyrir löngu, enda geng ég varla með þau lengur, týndi þeim eiginlega um daginn. Verð samt eiginlega að hafa einhver til að geta farið í bíó og leikhús, og kannski til að keyra líka. Mamma og pabbi eru orðin þreytt á að fá svona mikið af kvörtunum og reikningum fyrir skemmdum götuskiltum og keilum frá kópavogsbæ. En þettta leiðir okkur einmitt að spurningu sem bróðir minn bar upp að mér um daginn: Hvenær ætlar Forseti Íslands, herra Ólafur Ragnar Grímsson að fá sér ný gleraugu?

20

Ég vil misnota aðstöðu mína hér á www.haraldur.blogspot.com en nota tækifærið til að óska Haraldi Ágústssyni til hamingju með afmælið. Hann er tvítugur í dag.
Hafðu það gott Haraldur minn og njóttu dagsins til hins ítrasta.

Fyrir hönd ritstjórnar www.haraldur.blogspot.com,

Sléttuhundur

Aðfaranótt 17.júní 2004 klukkan 01:00

Fór í select til þess að gera eitthvað. Sorglegt. Ég veit. Þar hitti ég fyrir 75% meðlima hljómsveitarinnar Búdrýgindi, þá Magga, Benna og Axel og átti við þá gott spjall um allt og ekkert, tónlist og? Nokkru seinna koma til okkar tveir strákar, svona á að giska um 16 ára aldurinn, frekar dökkir yfirlitum og virtust hafa verið að drekka áfengi. Annað hvort það eða þeir voru bara svona miklir vitleysingar. Annar þeirra var með svona hálfvitalegt glott alltaf hreint, eins og hann kynni ekkert annað. Hinn, sem ég kýs að kalla Tæpan (hann var frekar tæpur á því) stendur fyrir framan hálfvitaglottið og hefur samræður við okkur. Maður gat séð það árið 1985 að hann ætlar að vera rosalega fyndinn.

Tæpur: „Hey strákar, eruð þið í þanna hljómsveitinni Búdrýgindi?"

Hálfvitaglott:„huhuhuhu...búdrýgindi... huhuhuhu" (Hálfvitaglottið byrjar nú að hlæja hálfvita hlátrinum sínum)

75% Búdrýgindi: Já (augljóslega vanir þessari spurningu)

Tæpur: Hehe, má ég fá eiginhandaáritun?

Hálfvitaglott (fer nú að hlægja ennþá meiri hálfvitahlátri) HUHUHUHUHUUHHHUUU...eiginhandaáritun...HUHUHUHUHUHHHHUUUU

75% Búdrýgindi: (Líta hvor á annan, þetta var frekar lélegt grín, en Maggi svarar að bragði): Ég er ekki með penna.

Tæpur: Æji...(hann fer eitthvað að einu afgreiðslu borðinu)

Hálfvitaglott: Huhuhuhu....eiginhandaáritun....hihihuhuhu

Tæpur: (kemur að vormu spori aftur með blað og penna og réttir að okkur) Hérna. Gefið mér eiginhandaáritun.

Ja hérna. Þetta var frekar hallærislegt. Blaðið gengur frá Magga til Benna og því næst til Axels og þeir hripa nöfnin sín niður á blaðið (Axel skrifaði að vísu Laugarvegur á blaðið, það var gott grín). Því næst rétti Tæpur mér blaðið.

Tæpur: Hérna, skrifa þú líka.
Ég: En ég...
Tæpur: ha?

Ég sá mér leik á borði og skrifaði nafnið mitt þegjandi og hljóðalaust á blaðið. Þar með var ég bara í einni sviphendann orðinn meðlimur rokksveitarinnar Búdrýgindi og fyllti þar með upp þau 25% sveitarinnar sem vantaði þetta kvöldið.

Tæpur (með ógeðslegu og hræsnislegu brosi)Takk strákar.
100% Búdrýgindi Það var ekkert.
Hálfvitaglott Huhuhuhuhu...þú ert svo fyndinn...hiihihuuuuhuhu
Tæpur Hehe, ég veit.
Hálfvitaglott Hhuhuhuhuiah....eiginhandaáritun....huhuhuhuuuhu

Eftir þetta skondna atvik gerði ég eins og hljómsveitarmeðlimir mínir í Búdrýgindum og dreif mig í burtu. Fór heim og gerði þriðju tilraun til þess að klára að horfa Wild at Heart eftir David Lynch en sú tilraun fór eins og hinar tvær. Ég sofnaði.

Hvenær er svo næsta æfing strákar?

Allt í lagi

Haraldur Ágústsson er eigandi þessa rafmiðils. Hann ritaði ýmislegt misgáfulegt sumarið 2003 en lét ritstörfin eiga sig er lýða tók á haustið. Nú hyggst Haraldur taka lyklaborðið upp úr rykföllnum kassa og rita svolítið í sumar og vonandi lengur, jafnvel til ársins 2013.

Rafmiðill þessi verður þó með örlítið breyttu sniði frá því áður.

Stærsta, og í raun eina eftirtektarverða breytingin felst í tilkomu sléttuhunds nokkurs. Leyfið mér að kynna sjálfan mig. Ég er yfirleitt kallaður sléttuhundur. Sléttuhundar(e.meerkat) eru lítil og snögg spendýr er lifa einna helst á sléttum Suður Afríku, lýkt og Tímon í Konungi Ljónanna. Þið getið lesið meira um mig hér.
Ég lyfi helst á mosum, og þykja mér þá svokallaðir dúndurmosar sérstaklega góðir. Algjört lostæti. En fyrst og fremst lyfi ég á góðum skrifum frá Haraldi Ágústssyni. Ef hann er ekki duglegur að rita niður ýmislegt sem að honum dettur í hug á sinni venjulegu lífsgöngu, þá mun ég veslast upp og deyja.
Samt sem áður verða öll skrif frá Haraldi Ágústssyni, sem eiga að birtast á þessum rafmiðli, að berast til mín, verða lesin af mér og að lokum samþykkt áður en þau fá að njóta birtingar á haraldur.blogspot.com. Þetta geri ég til að tryggja það að engin óþægindi skapist vegna vissra furðulegra þenkinga Haraldar sem hann á stundum til að deila, óvart eða viljandi, meðal fólks. Með þessu fyrirkomulagi ættu allir að vera hultir.
Aðrar breytingar, svo sem útlitsbreytingar og hlekkjabreytingar, hafa nú þegar verið gerðar og getið þið átt von á því að ennþá frekari úrbætur muni eiga sér stað á næstunni.

Þá kveð ég að sinni og vona að þið eigið eftir að njóta þeirra skrifta sem koma munu frá Haraldi í sumar.

Fyrir hönd öryggisdeildar www.haraldur.blogspot.com,

Sléttuhundur

Halli, Halli? Halli, Halli....Halli? Halli! Haaaalli, Halli, Halli? Halli!! Haaalli!!!! Halli? Hall...ii, Haa...lli? HALLI! Halli, JÓNAS!

Humm, þrjár vikur. Jæja, hvar á ég að byrja?

Best að byrja bara á nýliðnum atburðum. Þetta var ekkert smá fáránlega góð helgi. Hún hófst á föstudaginn. Þá hélt Steinunn súpersópran kórpartý heima hjá sér í vesturbænum (Kópavoginum), rétt hjá mér. Þannig að auðvitað hélt ég tenórateiti. Hjá mér byrjuðum við á nokkrum öllurum og tókum upp atriðið okkar. Já, ég held að mér sé óhætt að segja að í þetta skiptið hafi tenórarnir átt besta og metnaðarfyllsta atriðið. Atriðin voru nú ekki heldur upp á marga fiska að þessu sinni. Bassarnir stóðu á bak við einn grófasta texta sem að ég hef heyrt hingað til. Oj. Ég var hræddur. Nóg um það. Þegar í sjálft partýið var komið um kl. 24:00 þá var bara nokkuð góð stemmning í bænum. Ég held að sjaldan hafi kórpartý verið haldið sem var auglýst með svo stuttum fyrirvara. Skilaboð um partýið voru send út deginum áður. Samt var bara nokkuð vel mætt og góður, fullur, fílingur í hópnum. Ég drakk svona frekar mikið, eins og Steini sem að ældi út á götu. Nei Steini minn, Hot´n Sweet í of miklu magni er ekki málið. Því komst ég að þegar að síðasta kórpartý í vesturbæ Kópavogs var haldið fyrir um tveimur árum. Ja hérna, þá hélt ég líka tenórapartý en þá var Hjalti líka í kórnum, sem að sturtaði í okkur Hot´n Sweet og eplasnafs. Ég held að allir tenórarnir hafi drepist kl 24:30, nema Halli Volvo því að hann var..um...driver? Fáranlegt alveg hreint. Allavega, aftur að síðasta teiti. Ég held ég hafi hálfdrepist í einhverju rúmmi, vaknað síðan ennþá virkilega fullur og ráfað einhvernveginn heim þegar klukkan var langt gengin fimm. Ég var samferða Magna, æskuvini mínum sem ég hitti ekki oft þessa dagana, en hann var ein af boðflennunum sem að Ragnheiður talaði um. Talandi um Ragnheiði þá fékk ég ekkert smá steikt símtal frá henni einhverntíman um nóttina. Mjög fyndið alltsaman. Gott partý Steinunn.

Daginn eftir, eða öllu heldur kvöldið eftir, fór ég lengst austur í Árbæ til Skúla Svarta. Þar skildum við og Frikki drummer eyða kvöldinu í pízzuát, Family Guy gláp, sultun, og drykkju. Sem og við gerðum. Gassa maman, því við vorum einir heima og nokkru áður höfðu þeir komið fyrir heilu hljómsveitarsetti í stofunni hjá Skúla. Gamla trommusettið hans Frikka, bassinn og magnarinn hans Skúla, og einhver gítar og æfingamagnari sem að Skúli hafði fengið lánað. Síðan var bara sultað feitt. Einhverntíman um kvöldið komu einhverjar stúlkur í heimsókn, sem ég þekkti ekki neitt, og við spjölluðum heilmikið við þær. Við ætluðum víst að breyta þessu í eitthvað stórt partý en svo fóru þær bara. Þannig að við ákváðum þá bara að detta rækilega í það. Sem og við gerðum, enda vorum við með nóg af áfengi. Við drukkum samt ekkert yfir okkur. Frikki toppaði síðan kvöldið með því að segja alveg uppúr þurru: „ég þarf að æla”. Strunsaði síðan niður á klósett og ældi duglega. Ekki nóg með það heldur fékk hann um leið blóðnasir. Brútal skítur. Við vildum kenna því um að fyrr um kvöldið átt hann heila pízzu á korteri, og við vildum kenna mikilli þreytu um blóðnasirnar því að nóttina áður hafði hann sofið í hálftíma. Harður Gaur. Svo krössjuðum við bara þarna og ég skutlaði Frikka í vinnuna kl. 9:30 morguninn eftir.

-

Fyrir nokkru sagði vinnufélagi minn mér frá draumi sem hann hafði dreymt um nóttina. Draumurinn var eitthvað á þá leið að hann skar einhvern FM-hnakka, sem honum líkaði ekkert sérstaklega vel við, á háls og murrkaði úr honum lífið. Ok, fínt mál að þetta hafi verið FM-hnakki en svo er annað mál að hann skuli hafa skorið hann á háls. Hann sagði mér hvernig hann hafði virkilega fundið hvernig hnífurinn sökk í hálsinn á FM-hnakkanum og hvernig hann hefði séð rautt blóð fossa út um allt. En þetta er ekki allt. Daginn eftir sagði þessi sami vinnufélagi minn mér frá næsta morði, ég meina draumi. Í þetta skiptið drap hann hundinn sinn sem hann hafði átt þegar hann var lítill og dó úr elli þegar að umræddur félagi minn var 14 ára. Að vísu var morðvopnið ekki hnífur í þetta skiptið, heldur hafði hann „bara” skotið hann. Hann var að tala um að of mikil streita í vinnu gæti valdið slíkum draumum og horfði á mig með miklu sækó augnarráði. Ég meina, háv krípí is ðatt?!

-

Sökum þess að nokkrir bloggarar eru með svona fasta þætti í bloggum sínum, tökum sem dæmi Beikonið og Atla Bolla með „plötur dagsins”, (reyndar, þegar ég hugsa út í það, þá eru þetta einu dæmin sem að ég veit um) þá langar mig líka að vera með svona spes bloggþátt. Sá þáttur mun kallast: Blogggrikkur og mun innihalda hina ýmsu grikki og hrekki sem að mér dettur í hug eða verð vitni að eða heyri um einhversstaðar. Ætlunin er nú ekki að vera með þennan blogggrikk endilega í hverju bloggi en svona reyna að skjóta þessu að þegar ég get.

Blogggrikkur: Blauta setan.

Hvar?: Þessi grikkur fer framm í kvikmyndahúsi. Best er að fremja grikkinn þegar að farið er á mynd sem er búin að vera í sýningu í þónokkurn tíma því að þá er salurinn venjulega ekki alveg fullur.
Hvað?: Mikilvægt er að fá sér eitthvað að drekka áður en sýningin hefst. Vatn er mjög góður kostur, virkar vel og er ókeypis. Því næst þarf ekki að gera neitt annað heldur en að býða þangað til að kemur að hléi.
Hvernig?:
Það verður að vera minnst einn/ein með þér á sýningunni. Þegar að loksins kemur að hléi og einhver af félögum þínum stendur upp til þess að kaupa sér eitthvað í söluturninum eða til þess að skreppa á salernið þá hellir þú svolítið af vökvanum sem að þú fékkst þér fyrir sýninguna, ofan á sæti félaga þíns og bíður þess að hann/hún komi aftur. Á þessum tímapunkti er mjög mikilvægt að halda andliti og ekki láta félaga þinn sjá á augunum í þér að þú hafir verið að brugga honum/henni launráð. Svo kemur að því, augnablik sannleikans, félagi þinn sest niður og uppgötvar sér til mikillar skelfingar hvað gerst hefur. Þetta getur leitt til hinna ýmsu áverka eins og glóðurauga og sprungna innyfla en það er sko sannarlega þess virði. Grikkurinn þarf síðan ekkert endilega að vera búinn því nú er hægt að slá tvær flugur í einu höggi og þá getur komið sér vel að vera ekki í of fullum sal. Þegar félagi þinn hefur áttað sig á sinni blautu setu þá vill hann/ hún væntanlega færa sig til hliðar í annað þurrt sæti. (Allt verður þetta að gerast frekar snögglega eða þónokkuð áður en myndin hefst á ný). Gott og vel, þið færið ykkur um nokkur sæti og bíðið þángað til fólkið sem var fyrir aftan ykkur sest niður. Þetta getur valdið misskilningi og ruglingi hjá þeim og maður getur heyrt hnittnar línur eins og: „Biddu, sátum við ekki hérna?!” eða „Biddu, sátu þau ekki fyrir framan okkur?!” eða „HVAÐ ER Í GANGI!?”. Ógeðslega fyndið alltsaman, hahaha.
Svo er líka bara hægt að hella úr stórri kók yfir fólkið sem að situr fyrir aftan þig og sjá hvaða afleiðingar það hefur í för með sér.

Jújú, en núna sit ég bara lasinn heima og reyni að láta mér batna, sem að gengur bara ágætlega. Ætla að halda áfram að lesa Alkemistann fyrir FUKAEPC sem að þið hafið ábyggilega lesið eða heyrt um hjá Andra eða Daða. Ef ykkur langar í hlutverk í góðri kvikmynd, farið þá á bloggsíður Andra eða Daða, þar finnið þið allar nánari upplýsingar um verkefnið og öll helstu eyðublöð.
Ég verð samt að mótmæla harðlega þessari ávítun um að hafa klárað nammið á síðasta fundi, því að ég hafði ekki fengið mér neitt af því áður og svo bauð Skúli mér, sakleysið uppmálað, upp á síðasta nammið, þannig að í rauninni ætti Skúli að fá ávítinguna um að hafa klárað nammið. Ég ávíta Skúla fyrir að hafa klárað nammið.

Ég blogga ekki aftur fyrr en að ég fæ að minnsta kosti einn mosa frá einhverjum.
Þangað til, lifum heil.